„Las nie mówi, ale wszystko pamięta…” Są takie chwile, kiedy milkną myśliwskie rogi, cichną leśne opowieści, a nasze myśli wędrują ku tym, którzy odeszli na wieczne łowy. Pozostawili po sobie ślady na leśnych ścieżkach, wspomnienia wspólnych polowań, serdeczne uściski dłoni i historie, które wciąż żyją w naszych sercach.
10 listopada w Pratulinie spotkaliśmy się, by pochylić głowy w modlitwie i zadumie, oddając hołd Koleżankom i Kolegom, których nie ma już wśród nas. Podczas uroczystej Mszy Świętej i Apelu Pamięci wspominaliśmy tych, którzy tworzyli historię naszego łowiectwa, przekazywali nam wiedzę, uczyli szacunku do przyrody i pielęgnowania myśliwskich tradycji. Bo choć odeszli, pozostali częścią naszej wielkiej myśliwskiej rodziny. Późniejsze wspomnienia i gawędy były pięknym świadectwem tego, że człowiek żyje tak długo, jak długo trwa pamięć o nim. Niech św. Hubert prowadzi Ich po bezkresnych kniejach Krainy Wiecznych Łowów, gdzie knieja zawsze jest spokojna, a myśliwski róg rozbrzmiewa na wieczne powitanie.
Darz Bór – tym, którzy odeszli. Darz Bór – tym, którzy pamiętają.
Galeria:
